Bangkok is a city shaped by diversity, welcoming individuals from around the globe in search of new opportunities. Among these communities, the Chinese and Indian populations have played a crucial role in the development of the historic Phahurat–Chakkrawat area—where two of Asia’s great civilizations converge.
Chinese settlers first arrived during the reign of King Rama I, with trade flourishing in Chakkrawat and Sampeng throughout the era of King Rama III, which established these areas as enduring commercial hubs. Subsequently, during the time of King Rama V, Indian merchants—both Hindu and Sikh—migrated to Phahurat, bringing with them their rich traditions of textiles and spices.
What makes this area particularly special is the seamless connection between these two historic districts—Phahurat, known as Bangkok’s Little India, and the Chinese quarters of Chakkrawat–Sampeng. Together, they create a “mini Silk Road,” where visitors can stroll, taste, and immerse themselves in the vibrant fusion of two cultures side by side…in just hours.
1
Phahurat Market
(170 m.)
2
Punjab Sweets Bangkok
(130 m.)
3
Siri Guru Singh Sabha Bangkok
(110 m.)
4
Indian Restaurants
(110 m.)
5
Je Buay Saphanhan 2499
(150 m.)
6
Jun Xieng Zhou Tzu Shrine
(270 m.)
7
Chakkrawat Rachawat Temple
(240 m.)
8
AMA Hostel
(210 m.)
9
Homprung by Baihor
1
Phahurat Market
Phahurat Market
Phahurat, Bangkok’s oldest and largest fabric district, has been a part of Bangkok’s history for over a century. It began when Indian traders brought fabrics from South Asia up the Chao Phraya River, docking near Memorial Bridge and slowly building a colorful trading community.
Over the years, the neighborhood grew into a vibrant hub for Indian traditional attire, as well as a center for goods tied to Indian culture—from religious icons and offerings to sweets and authentic cuisine. Today, Phahurat is fondly known as Bangkok’s “Little India.”
Opening hours: Daily from 06:30 to 18:30
Tel. 0 2221 0238
www.facebook.com/taladphahurad
Walking tips: Phahurat Fabric Market combines indoor malls—such as Phahurat Market, India Emporium, and China World—with vibrant alleyways filled with small street stalls. While the malls are convenient for browsing, the true excitement lies in exploring the narrow side streets, where you can discover hidden gems and unique items at every turn.
2
Punjab Sweets Bangkok
Punjab Sweets Bangkok
This traditional dessert shop has been a part of Bangkok’s Little India for over 40 years, drawing a steady stream of loyal customers. Indian sweets are often described as “intensely sweet”—and it’s true. With savory dishes rarely containing sugar, desserts are made to be richly indulgent.
At Punjab Sweets, however, the recipes have been adapted for modern tastes, with sweetness reduced to about 70% to suit more health-conscious visitors. Be sure to try their highlight: laddu, soft bites made from chickpea flour and sugar, and gulab jamun, deep-fried milk dough balls soaked in fragrant syrup infused with cardamom and rose water.
Opening hours: Daily from 08:00 to 18:30
Tel. 08 9178 5963
www.facebook.com/punjabsweetsbangkok
Walking tips: This alley isn’t just home to a famous dessert spot—it’s also a vibrant hub for Indian ritual offerings. You’ll spot colorful garlands everywhere, perfect for photos. Just remember to ask for permission before snapping, or better yet, support the locals with a small purchase—it’s a simple way to give back to the community.
At the end of the alley where it meets Chak Phet Road, you’ll find the legendary Samosa Corner, serving up crispy, flavor-packed samosas for over 30 years—an easy and satisfying stop for a quick bite.
3
Siri Guru Singh Sabha Bangkok
While nearly 80% of Indians are Hindu, the remarkable landmark in the heart of Phahurat—a standout for its gleaming golden dome inspired by Punjab’s Golden Temple—actually belongs to the Thai-Sikh community. Built in 1932 through collective faith and fundraising, it’s the first and largest Sikh temple in Thailand.
Today, the Phahurat Sikh Temple—formally known as Gurdwara Sri Guru Singh Sabha—is five stories high. Inside, you’ll find a grand prayer hall, a daily soup kitchen, language classrooms, and, at the very top, a sacred space housing the holy scripture. Visitors are welcome, and on some days, Sikh volunteers may even offer guided tours for a deeper understanding of the culture and faith.
Opening hours: Daily from 06:00 to 20:00
Tel. 0 2221 1011
www.facebook.com/sirigurusinghsabhabangkok
Note: Dress modestly—cover your shoulders and knees—and make sure to wear a headscarf. Don’t worry if you don’t have one; the temple provides them for visitors.
4
Indian Restaurants
Indian Restaurants
Indian food might not top the list of go-to international cuisines for many Thais. According to Khun Prasert, a Thai-Sikh local who grew up in this neighborhood, it often comes down to concerns about cleanliness or the bold aroma of spices. But he’s watched Little India evolve over the years—especially now, in the age of social media. As more reviews and content go viral, more Thais are opening up to Indian flavors. What used to be a dining scene almost entirely made up of Indian customers has shifted dramatically—today, it’s nearly a 50:50 mix of Thai and Indian diners.
For a great introduction, Khun Prasert recommends three spots: Royal India, Thailand’s very first Indian restaurant; Zafran Eatery, known for its North Indian cuisine and Rajasthan-inspired decor; and Mama, a laid-back Indian eatery by Ong Ang Canal.
Tel. 08 7371 8069
www.facebook.com/mamaindianfood
Walking tips: Feeling a little worn out from walking? Khun Prasert suggests a quick refresh with Pani Puri—crispy, tangy, and bursting with flavor. If you’re ready to go full local, try Chole Bhature—pillowy fried bread paired with rich chickpea curry. Eat it with your hands just once, and you’ll get the true charm of authentic Indian cuisine.
5
Je Buay Saphanhan 2499
A short walk across Saphan Han—just over Ong Ang Canal, which cuts through Phahurat’s Little India—feels like stepping through a portal into the Chinatown side of Chakrawat–Sampheng.
Here, Thai-Chinese heritage is alive and thriving, shaped by early migrants from mainland China who brought along a rich and vibrant food culture. Think noodles, koy see mee, congee, chive dumplings, and more.
As you wander along this route, don’t miss local favorite Jae Buay Saphan Han 2499, known for its braised pork rice (khao ba teng), fresh spring rolls, and a deeply flavorful guay jub soup based on a 70-year-old recipe.
Opening hours: Daily from 10:00 to 17:00 (There are both fan-cooled and air-conditioned spaces located nearby.)
Tel. 06 4713 8163
www.facebook.com/jebuaysaphanhan2499
6
Jun Xieng Zhou Tzu Shrine
The walking lane connecting Saphan Han to Chakkrawat Road is known as “Trok Hua Med.” Once a thriving hub for the gem and jewelry trade in old Bangkok, it has since transformed into the lively wholesale maze of Sampeng—buzzing with energy from morning until night.
Hidden within the chaos, though, is a quiet surprise: an old shrine tucked away so discreetly that some locals call it the “hide-and-seek shrine.” Historical records say that Hokkien Chinese settlers started it during the reign of King Rama V. Over time, it has been restored, blending in Teochew artistic elements—like the symbolic tiger and dragon wells. Today, visitors often stop by to make wishes, especially for success in education and business.
Opening hours: Daily from 07:00 to 17:00
www.facebook.com/Junsiangjosue
7
Chakkrawat Rachawat Temple
Chakkrawat Rachawat Temple
This is a historic temple from the Ayutthaya period. Originally it was a local temple called “Wat Sam Pluem.” Later restored, it was given a new ordination hall and elevated to royal temple status during the reign of King Rama III. The Chinese-influenced design is immediately apparent; glazed tiles adorn the gables, and the ordination hall doors are decorated with elaborate dragon motifs. The temple is now called “Wat Chakkrawat Ratchawat,” which means “the temple of the supreme king,” and was named by King Rama III.
Inside, there is plenty to see, including the Viharn of the Naga Buddha, relocated from the Grand Palace; a replica of the Buddha’s footprint; one of the tallest prangs in Bangkok; and a crocodile pond, an unexpectedly popular highlight among international visitors.
Opening hours: 24 hours a day, 7 days a week
Tel. 0 2222 7742
www.facebook.com/watcharkrawatrachawatworamahawihan
8
AMA Hostel
A favorite stay for both Thai and international travelers in the Saphan Han–Yaowarat area, this hostel blends comfort with character. Beyond its full range of amenities, its location puts you within easy reach of many top attractions. But what truly sets AMA Hostel apart is its story—the building dates back to the reign of King Rama II, featuring classic Hokkien Chinese architecture, with an open upper level and a rock garden below. Inside, the three floors are styled around three seasons and colors: spring in green, summer in red, and the rainy season in blue. You’ll find both dorms and private rooms, so you can choose your vibe. Out front, the narrow lane is strung with rows of glowing red Chinese lanterns—one of the neighborhood’s most photogenic spots.
Opening hours: 24 hours a day, 7 days a week
Tel. 08 5867 7888
9
Homprung by Baihor
Homprung by Baihor
Since opening in 2025, this beautifully restored colonial-style space has welcomed travelers from all over the world to unwind over Thai herb-based food, drinks, and hands-on experiences. Part café, part restaurant, part workshop.
The story begins with “Baihor,” a beloved Thai herbal brand with over 40 years of heritage. Today, its second generation has evolved those traditional remedies into a more lifestyle-based concept under the name Homprung by Baihor, earning a warm following among visitors from Thailand, Japan, China, and Europe. On the menu, crowd favorites include roasted larb rice, crispy taro, fried lotus root, and fragrant bael fruit tea—every dish and drink thoughtfully infused with herbs. And the highlight? A DIY herbal inhaler workshop, a fun and surprisingly engaging activity for all ages (advance booking recommended).
Opening hours: Tue-Fri 09:00-18:00; Sat and Sun 09:00-17:00
Tel. 09 5779 4622
1
ศาลเจ้าเจียวเองเบี้ยว (ศาลเจ้าบางรัก)
ศาลเจ้าจีนโบราณอายุกว่า 150 ปีแห่งนี้สร้างโดยชาวจีนไหหลำเพื่อบูชา “เทพเจ้า108 พี่น้อง(เฮียตี้กง)” ที่ตามตำนานกล่าวว่าเป็นพ่อค้าชาวไหหลำที่ถูกฆาตกรรมหมู่ระหว่างเดินทางมาบนเรือสินค้าที่จะไปค้าขายยังเมืองเว้ ประเทศเวียดนาม เมื่อปีพ.ศ.2394 นอกจากเทพเจ้า 108 พี่น้องแล้ว ภายในศาลเจ้ายังมีเทพเจ้าอื่น ๆ เช่น เจ้าแม่กวนอิมและเจ้าแม่ทับทิมประดิษฐานอยู่ด้วย
อาคารศาลเจ้าปัจจุบันถูกสร้างขึ้นใหม่เมื่อมีการก่อสร้างสะพานตากสิน เป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมจีนไหหลำซึ่งต่างจากศาลเจ้าแต้จิ๋ว ที่มักตกแต่งด้วยมังกรปูนปั้นหลากสีบนหลังคา แต่แนวคิดของสถาปัตยกรรมจีนไหหลำจะเน้น “ความถ่อมตัวแต่หรูหรา” โดยองค์ประกอบที่โดดเด่นของศาลเจ้าแห่งนี้คือ งานไม้แกะสลักลงรักปิดทองแท้รูปมงคลต่าง ๆ เช่น ปลามังกร หรือดอกไม้ โดยช่างไหหลำโบราณซึ่งเป็นงานฝีมือที่หาช่างทำได้ยากมากในปัจจุบัน
พรที่นิยมขอ:
ส่วนใหญ่คนนิยมมาขอพรเรื่อง “การค้าขาย” และ “ความยุติธรรม” โดยใครที่ทำธุรกิจหรือมีเรื่องติดขัดด้านกฎหมาย มักจะมาขอให้เฮียตี้กงช่วยปัดเป่าอุปสรรค
เวลาเปิดปิด: 05:30 – 16:30
1
อาสนวิหารอัครเทวดามีคาแอล
อาสนวิหารอัครเทวดามีคาแอล
ท่าแร่ อาสนวิหารอัครเทวดามีคาแอล ท่าแร่ เป็นโบสถ์ขนาดใหญ่รูปทรงคล้ายเรือ เพื่อระลึกถึงการใช้เรือและแพในการอพยพจากตัวเมืองสกลนครมาตั้งถิ่นฐานใหม่ยังบ้านท่าแร่ ปัจจุบันนับเป็นหมู่บ้านที่มีจำนวนผู้นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกมากที่สุดในประเทศไทย มีจุดที่น่าสนใจภายใน ได้แก่ พิพิธภัณฑ์ที่เล่าเรื่องราวความเป็นมาของชุมชนคาทอลิกท่าแร่ พระรูปแกะสลักหินอ่อนอัครเทวดามีคาแอลจากประเทศอิตาลี ระฆังที่หล่อขึ้นในประเทศฝรั่งเศสซึ่ง่มีอายุกว่า 100 ปี รวมถึงอนุสาวรีย์บาทหลวงกอมบูริเออ เจ้าอาวาสองค์แรกของอาสนวิหาร
หมายเหตุ: แต่งกายสุภาพ กางเกงหรือกระโปรงคลุมเข่า
เวลาเปิดปิด: 06.00-18.00 น.
โทรศัพท์: 042 751 090
2
อาสนวิหารอัสสัมชัญ มิได้เป็นเพียงศาสนสถานสำคัญของคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิก แต่ยังเป็นวัดประจำตำแหน่งขององค์ประมุขแห่งอัครสังฆมณฑลกรุงเทพมหานคร โดยถือเป็นหนึ่งในอาคารที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และศิลปกรรมที่โดดเด่นที่สุดแห่งหนึ่งในไทย
การก่อสร้างโบสถ์หลังแรกเริ่มขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2363 ซึ่งตรงกับรัชสมัยของรัชกาลที่ 2 เพื่อเป็นการถวายสักการะแด่พระนางมารีอา โดยตัวอาคารเป็นอาคารไม้ทรงไทยผสมจีนตามพระราชนิยมในสมัยรัชกาลที่ 3 ชาวบ้านในสมัยนั้นมักเรียกว่า “วัดสวนท่าน” ต่อมาเมื่อจำนวนคริสต์ศาสนิกชนเพิ่มมากขึ้น ในปี พ.ศ. 2453 จึงได้มีการสร้างอาสนวิหารหลังปัจจุบันขึ้น เพื่อรองรับสถานะศูนย์กลางการปกครองมิสซังสยาม
อาสนวิหารหลังปัจจุบันเป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบเรอเนสซองส์-โกธิค เป็นผลงานการออกแบบและควบคุมโดยสถาปนิกและบาทหลวงชาวฝรั่งเศส ซึ่งมีเอกลักษณ์โดดเด่นด้วยการก่ออิฐ และการใช้ท่อนซุงจำนวนมากเป็นฐานเพื่อความแข็งแรงเนื่องจากตั้งอยู่ริมแม่น้ำ
ผนังส่วนบนประดับด้วยหน้าต่างวงกลมขนาดใหญ่และแนวกระจกที่ล้อไปกับความลาดของจั่ว ยอดบนสุดประดับด้วยไม้กางเขนอันเป็นเครื่องหมายแห่งศรัทธา ภายในประดิษฐานพระรูปแม่พระปฏิสนธินิรมลที่มีประวัติยาวนานตั้งแต่สมัยอาสนวิหารหลังเดิม
เวลาเปิดปิด:
จันทร์–ศุกร์ 09:00-16:00 น.
เสาร์-อาทิตย์ 09:00-12:00 น.
2
ร้านข้าวเปียกโบราณฟรานซิสโก
ร้านข้าวเปียกโบราณฟรานซิสโก
ชุมชนบ้านท่าแร่ มีอาคารโบราณ สถาปัตยกรรมสไตล์โคโลเนียลหลายหลัง แต่ถ้าเดินออกมาจากด้านหลังของอาสนวิหารอัครเทวดามีคาแอล จะพบกับร้านข้าวเปียกโบราณฟรานซิสโกเป็นหลังแรก โดยมีลักษณะเด่นอยู่ที่ลวดลายปูนปั้นที่นิยมระบุชื่อนักบุญที่เจ้าของบ้านนับถือ ซึ่งสำหรับบ้านหลังนี้ปรากฏชื่อนักบุญฟรานซิสโก-เซเวียร์ บาทหลวงผู้นำศาสนาคริสต์มาเผยแผ่ในเอเชีย อันเป็นที่มาของชื่อบ้าน ซึ่งไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับเมืองซานฟรานซิสโกในแคลิฟอร์เนียแต่อย่างใด ปัจจุบันตึกแถวสองชั้นทรงยุโรปหลังนี้ เปิดเป็นร้านอาหารต้อนรับนักท่องเที่ยว โดยชูเมนูอาหารเวียดนามเป็นจุดขาย
เวลาเปิดปิด : ทุกวัน 06:00-17:00 น.
เมนูห้ามพลาด : ข้าวเปียก สุกี้ น้ำมะเม่า ขนมปังและกาแฟเวียดนาม
3
มัสยิดฮารูณ
มัสยิดฮารูณ คือ ศูนย์กลางของชุมชนมุสลิมเก่าแก่หลายร้อยปีที่เป็นดั่งโอเอซิสทางวัฒนธรรมในย่านที่เต็มไปด้วยคุณค่าทั้งทางประวัติศาสตร์และพหุวัฒนธรรม โดยไม่ไกลจากมัสยิดก็จะเป็นที่ตั้งของอาคารศุลกสถานเก่า (โรงภาษีร้อยชักสาม) และสถานทูตฝรั่งเศส
ประวัติศาสตร์ของชุมชนเริ่มต้นขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3 เมื่อพ่อค้านักเดินเรือเชื้อสายอาหรับ-อินโดนีเซีย ได้เข้ามาค้าขายและตั้งรกรากบริเวณริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาที่เดิมเรียกว่าหมู่บ้านต้นสำโรง จนกลายเป็นศูนย์รวมของเหล่าพ่อค้ามุสลิมจากนานาประเทศ ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ชุมชนได้เสียสละพื้นที่ริมน้ำเพื่อการสร้างศุลกสถาน และขยับชุมชนมาสู่ที่ตั้งปัจจุบัน
มัสยิดฮารูนซึ่งตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ โต๊ะฮารูณ อิหม่ามท่านแรก คือศูนย์กลางจิตใจของชุมชนมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ตัวอาคารมัสยิดในปัจจุบัน คือสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างไม้จากมัสยิดหลังเดิมเข้ากับการก่ออิฐถือปูนแบบร่วมสมัย ซึ่งได้ดำเนินการก่อสร้างจนแล้วเสร็จสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2477
ภายในมัสยิดเราจะได้พบกับความวิจิตรของมิมบัร (แท่นสำหรับอิหม่ามแสดงธรรม) และเมียะห์รอบ (ซุ้มที่ระบุทิศกิบลัต) ซึ่งทั้งสองส่วนนี้ถือเป็นหัวใจสำคัญทางสถาปัตยกรรมที่ได้รับการตกแต่งอย่างประณีตด้วยลวดลายอักษรอาหรับแกะสลัก และงานฉลุฝีมือช่างชั้นครูที่สะท้อนถึงความศรัทธาอันแรงกล้า หากแหงนมองเพดาน ก็จะพบกับความงามของโคมไฟโบราณที่มีความหมายยิ่ง เนื่องจากเป็นเครื่องสังเค็ดงานพระบรมศพในหลวงรัชกาลที่ 5 ที่ได้รับพระราชทานมาประดับไว้
เวลาเปิดปิด: มัสยิดเปิดให้เข้าชมทุกวัน แต่ควรหลีกเลี่ยงช่วงเวลาละหมาด
หมายเหตุ: ควรแต่งกายสุภาพ โดยผู้ชายสวมกางเกงขายาว ผู้หญิงสวมกระโปรงหรือกางเกงขายาวที่ไม่รัดรูป เสื้อมีแขนและไม่บางจนเกินไป
3
คฤหาสน์อุดมเดชวัฒน์
คฤหาสน์อุดมเดชวัฒน์
คฤหาสน์อุมดมเหลังนี้ สร้างขึ้นตามรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบโคโลเนียลฝรั่งเศส ในปี 2476 โดยช่างชาวเวียดนาม ที่อพยพมาอยู่ในจังหวัดนครพนมและบ้านท่าแร่ เป็นอาคาร 2 ชั้น ชั้นล่างทำเป็นร้านค้า จำหน่ายสินค้าเบ็ดเตล็ด ส่วนชั้นบนเป็นที่พักอาศัย มี 2 ห้องนอนอยู่ด้านซ้ายและด้านขวา มีแท่นพระที่สวยงามตั้งอยู่ตรงกลางห้องโถง สำหรับตั้งกางเขน พระรูปพระเยซู รูปพระแม่มารี และนักบุญต่าง ๆ ไว้ให้สมาชิกในครอบครัวได้เคารพบูชาและสวดภาวนา ปัจจุบันบริเวณชั้นล่างได้รับการปรับปรุงและพัฒนาให้เป็นคาเฟ่และร้านอาหารภายใต้ชื่อ UDD Udomdetwat Cafe & Bistro
เวลาเปิดปิด : จันทร์-ศุกร์ 09:00-18:00 น. / เสาร์-อาทิตย์ 08:30-18:30 น.
เมนูห้ามพลาด : Udomdet’s Vibes ลาเต้ส้ม Chapter 1 อเมริกาโนสับปะรดน้ำผึ้ง และลิ้นจี่ชีสพาย
4
วัดมหาพฤฒารามวรวิหาร หรือที่รู้จักกันในนามเดิมว่า “วัดท่าเกวียน” เป็นอารามเก่าแก่ที่มีประวัติสาสตร์ย้อนไปถึงสมัยกรุงศรีอยุธยา ในอดีตพื้นที่บริเวณนี้จนถึงแนวหัวลำโพงเคยเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญสำหรับการพักค้างแรมของกองคาราวานเกวียนสินค้าจากต่างจังหวัด ก่อนที่จะเข้าสู่ตัวเมืองหลวง ต่อมาเมื่อกาลเวลาผ่านไป พื้นที่รอบวัดกลับหนาแน่นไปด้วยต้นตะเคียนขนาดใหญ่ จนชาวบ้านพากันเรียกติดปากว่า “วัดตะเคียน” ซึ่งชื่อนี้ถูกใช้เรียกขานเรื่อยมาจนกระทั่งเกิดเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ที่เปลี่ยนสถานะของวัดแห่งนี้ไปตลอดกาล
จุดเปลี่ยนสำคัญเริ่มต้นขึ้นเมื่อครั้งที่ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) ยังทรงผนวชและเสด็จมาทอดผ้าป่า ณ วัดแห่งนี้ ในคราวนั้นพระองค์ได้ทรงสนทนาธรรมกับ พระอธิการแก้ว พระเถระผู้ใหญ่ที่มีอายุยืนยาวถึง 107 ปี ซึ่งในระหว่างการสนทนา พระอธิการแก้วได้สัมผัสพระหัตถ์ของพระองค์พร้อมกับถวายคำพยากรณ์ว่า พระองค์จะได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ในภายภาคหน้า ล้นเกล้าฯ รัชกาลที่ 4 จึงทรงปวารณาไว้ว่าหากคำพยากรณ์เป็นจริง จะเสด็จกลับมาบูรณะวัดแห่งนี้ให้สง่างาม หลังจากนั้นเพียงหนึ่งปี เมื่อพระองค์เสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาวัดท่าเกวียนขึ้นเป็นพระอารามหลวง พร้อมสร้างพระอุโบสถหลังใหม่ และพระราชทานสมณศักดิ์ให้พระอธิการแก้วเป็น “พระมหาพฤฒาจารย์” อันเป็นที่มาของชื่อ “วัดมหาพฤฒาราม” ในปัจจุบัน
นอกจากประวัติศาสตร์อันน่าอัศจรรย์แล้ว วัดมหาพฤฒารามยังเป็นที่ประดิษฐานของ พระพุทธไสยาสน์ ซึ่งเป็นพระนอนที่มีพุทธลักษณะงดงามและมีขนาดใหญ่เป็นอันดับต้น ๆ ของกรุงเทพฯ โดยมีความยาวเป็นรองเพียงพระพุทธไสยาสน์ที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น ภายในพระอุโบสถยังมี จิตรกรรมฝาผนัง ที่ทรงคุณค่า เล่าเรื่องราวพุทธประวัติสอดแทรกไปกับวิถีชีวิตโบราณที่ยังคงความสมบูรณ์ของลายเส้นและสีสันอย่างน่าทึ่ง นอกจากนี้ใบเสมาของวัดมหาพฤฒารามยังมีความเป็นเอกลักษณ์ โดยเป็นแบบแนบไปกับผนังพระอุโบสถ ทำให้วัดแห่งนี้ไม่ได้เป็นเพียงศาสนสถาน แต่เป็นประจักษ์พยานแห่งศิลปกรรมและศรัทธาที่สืบทอดมาจากอดีตสู่ปัจจุบัน
เวลาเปิด-ปิด: 08:00 – 18:00 น
4
คฤหาสน์โสรินทร์
คฤหาสน์โสรินทร์
คฤหาสน์โสรินทร์ สร้างขึ้นในปี 2475 โดยช่างชาวเวียดนามเช่นเดียวกับคฤหาสน์อุดมเดชวัฒน์ เป็นอาคารหลังเดี่ยว 2 ชั้น ในรูปแบบสถาปัตยกรรมที่ได้รับอิทธิพลจากฝรั่งเศสในยุคอาณานิคม โดยช่างก่อสร้างได้ใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นและประสบการณ์ในการก่อสร้างแบบก่ออิฐถือปูนจากวัสดุพื้นบ้าน ด้วยการนำปูนขาวผสมกับทรายและยางพืชพื้นเมือง คือยางบงและน้ำอ้อยแทนปูนซีเมนต์ โครงสร้างชั้นบนส่วนมากเป็นไม้ อุปกรณ์บางอย่างนำเข้าจากฝรั่งเศส ด้านลักษณะเด่นของอาคาร ประกอบด้วยลวดลายปูนปั้น ประตูบานเฟี้ยม และซุ้มวงโค้งที่ด้านหน้าและด้านข้าง ปัจจุบันอาคารหลังนี้ยังอยู่ในการดูแลของลูกหลานตระกูลโสรินทร์ แม้ไม่ได้ทำหน้าที่เป็นที่พักอาศัย แต่ยังคงทิ้งร่องรอยของเรื่องราวของผู้คน ท้องถิ่น บอกเล่าผ่านงานสถาปัตยกรรมท้องถิ่นได้เป็นอย่างดี
5
โบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิกที่เก่าแก่ที่สุดในสมัยรัตนโกสินทร์แห่งนี้ คือประจักษ์พยานแห่งความศรัทธาที่สืบทอดมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา โดยที่มาของชื่อ “กาลหว่าร์” เพี้ยนมาจากคำว่า Calvario ในภาษาโปรตุเกส หมายถึงเนินดินที่พระเยซูสิ้นพระชนม์ ส่วนชาวจีนเรียกที่นี่ว่า “บุ่งกุ่ย” ซึ่งแปลว่ากุหลาตามชื่อ Rosary
ตัวอาคารหลังปัจจุบันซึ่งเป็นหลังที่ 3 สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2434 และตั้งอยู่บนที่ดินซึ่งได้รับพระราชทานจากรัชกาลที่ 1 เพื่อตอบแทนชาวโปรตุเกสที่ช่วยทำสงครามกับพม่า และเพื่อกระชับสัมพันธไมตรีกับราชินีมาเรียที่ 2 แห่งโปรตุเกส โดยเป็นสถาปัตยกรรมยุคฟื้นฟูกอทิก (Gothic Revival) มีผังเป็นรูปกางเขนโรมัน หันหน้าสู่แม่น้ำเจ้าพระยา ยอดจั่วประดับลายปูนปั้นประณีต และบานหน้าต่างประดับด้วยกระจกสีนำเข้าจากฝรั่งเศส บอกเล่าเรื่องราวในคัมภีร์ไบเบิลอย่างงดงามเมื่อแสงแดดส่องผ่าน
ภายในเป็นที่ประดิษฐานสมบัติล้ำค่าที่สืบทอดมาจากครั้งกรุงศรีอยุธยา โดยมีหัวใจสำคัญคือรูปปั้นเก่าแก่ 2 องค์ คือ “รูปแม่พระลูกประคำ” และ “รูปพระศพของพระเยซูเจ้า” ที่รอดพ้นจากความเสียหายเมื่อครั้งเสียกรุงครั้งที่ 2 มาได้อย่างน่าอัศจรรย์
นอกจากร่องรอยประวัติศาสตร์อันยาวนานแล้ว ที่นี่ยังมีเสน่ห์เฉพาะตัวของชาวไทยเชื้อสายจีน โดยเฉพาะวัฒนธรรมอันเป็นเอกลักษณ์ที่หาได้ยากในยุคนี้อย่าง การประกอบพิธีมิสซาเป็นภาษาจีนแต้จิ๋ว ซึ่งจะจัดขึ้นทุกวันอาทิตย์เวลา 10.00 น.
เวลาเปิดปิด:
จันทร์–เสาร์ 16:30-18:30 น.
อาทิตย์ 07:00-11:00 น. และ 16:30-18.30 น.
5
ตึกหิน
ตึกหิน
บ้านโบราณหลังนี้เป็นสมบัติของบุตรอดีตเจ้าเมืองสกลนคร นับถึงปัจจุบันมีอายุราว 100 ปี เดิมทีสร้างเป็นที่อยู่อาศัย ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ทางราชการสั่งปิดโบสถ์ท่าแร่ ไม่ให้ใช้ทำพิธีใด ๆ ชาวท่าแร่จึงต้องหาสถานที่เพื่อใช้ทำพิธีต่าง ๆ ทางศาสนา เช่น พิธีบูชามิสซา พิธีรับศีลสมรส และเนื่องจากบุตรหลานของเจ้าของบ้านหลังนี้เป็นบาทหลวงคาทอลิก จึงอนุญาตให้ใช้บ้านหลังนี้เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาได้ นอกจากนี้ ยังเชื่อกันว่า โฮจิมินห์อดีตผู้นำเวียดนามยังเคยอยู่อาศัยที่นี่ด้วย ต่อมาบ้านถูกไฟไหม้ ชำรุดทรุดโทรม ไม่มีการบูรณะซ่อมแชม มีต้นไม้ขึ้นรกรุงรัง จนกลายเป็นบ้านร้างอย่างที่เห็นในปัจจุบัน
6
ศาลเจ้าฮ้อนหว่องกุง หรือที่นิมเรียกกันว่า “ศาลเจ้าโรงเกือก” เป็นศาลเจ้าจีนแบบฮากกา (จีนแคะ) โบราณที่สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 โดยศาลเจ้าหลังปัจจุบันสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2432 เพื่อใช้เป็นที่ประดิษฐานองค์เทพฮ้อนหว่องกุงที่ถูกนำมาจากจีนและเป็นที่เคารพบูชามานานกว่า 100 ปีก่อนหน้า ซึ่งตามความเชื่อว่ากันว่าคือ “ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ฮั่น” ส่วนตัวศาลเจ้าสร้างตามแบบจีนโบราณ โดยมีจุดเด่นอยู่ที่ “เสาสีแดง” ซึ่งทำจาก ไม้สักทองทั้งต้น ให้ความรู้สึกโอ่อ่าเหมือนได้ก้าวเข้าไปในท้องพระโรงของพระราชวังจีน
ส่วนชื่อ “โรงเกือก” นั้นน่าจะมีที่มาจากที่ในอดีต ซอยแห่งนี้เป็นแหล่งรวม “โรงตีเกือกม้า” ขนาดใหญ่ จนเป็นชื่อที่ชาวบ้านเรียกกันติดปากจนถึงปัจจุบัน
พรที่นิยมขอ: ศาลเจ้าแห่งนี้ขึ้นชื่อเรื่องความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน และความปลอดภัยในการเดินทาง
เวลาเปิดปิด: ทุกวัน 06:00-18.00 น.
6
จุดชมวิวตะวันรอนที่หนองหาร
ทะเลสาบหนองหารเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดของภาคอีสาน และใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ รองจากบึงบอระเพ็ด ครอบคลุมพื้นที่ถึง 12 ตำบลของจังหวัดสกลนคร เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลาน้ำจืด นกน้ำ และพื้นที่ชุ่มน้ำที่สำคัญของประเทศไทย ขณะเดียวกันก็ยังมีความสำคัญทางด้านเศรษฐกิจและสังคม โดยเป็นแหล่งประกอบอาชีพทางด้านการประมงของชาวสกลนครและจังหวัดใกล้เคียง ในขณะที่ทางด้านการท่องเที่ยว เป็นแหล่งชมนกน้ำและล่องเรือชมพระอาทิตย์ตกที่สวยงามไม่แพ้ใคร
7
ศาลเจ้าโจวซือกง
ศาลเจ้าที่มีชื่อเดิมว่า “วัดซุนเล่งยี่” นี้ไม่ใช่แค่สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ แต่คือ “พิพิธภัณฑ์อันมีชีวิต” ของชาวจีนฮกเกี้ยนที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2347 (ต้นรัชกาลที่ 1) นับเป็นศาลเจ้าที่เก่าแก่ที่สุดในย่านตลาดน้อย และเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมฮกเกี้ยนที่สมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งในไทย โดยตัวอาคารเป็นศิลปะฮกเกี้ยนขนานแท้ สังเกตได้จากหลังคาที่โค้งมนและงานตุ๊กตาปูนปั้นประดับกระเบื้อง ที่เล่าเรื่องราวเทพนิยายจีนอย่างวิจิตร นอกจากนี้ยังมี “ระฆังโบราณสมัยราชวงศ์ชิง” ที่หาดูได้ยากประดิษฐานอยู่ภายใน ผนังสองด้านมีภาพปูนปั้นมังกรเขียว (ทิศตะวันออก) และเสือขาว (ทิศตะวันตก) ตามคติความเชื่อเรื่องทิศมงคลของจีน
องค์ประธานหลวงปู่โจวซือกง คือพระภิกษุสมัยราชวงศ์ซ่ง ผู้เชี่ยวชาญการแพทย์และการปรุงยา จุดเด่นคือ “ใบหน้าสีดำ” (หรือสีน้ำตาลเข้ม) ซึ่งมีตำนานเล่าว่าเกิดจากการถูกปีศาจร้ายรมควันขณะบำเพ็ญตบะ แต่กลับไม่ได้รับอันตราย มีเพียงสีผิวที่เปลี่ยนสีไปเท่านั้น
ศาลเจ้าโจวซือกงยังเป็นศูนย์กลางในการจัดงานประเพณีสำคัญ ๆ ของย่านตลาดน้อยไม่ว่าจะเป็นประเพณีไหว้เต่าที่จัดขึ้นในช่วง 15 วันหลังตรุษจีน และเทศกาลกินเจแบบดั่งเดิมที่สืบทอดมายาวนานกว่า 200 ปี
เวลาเปิด-ปิด: 06.00 – 16.00 น.
7
บ้านแห่งดวงดาว
บ้านแห่งดวงดาว
ชุมชนชาวคริสต์บ้านท่าแร่จะมีการจัด ‘เทศกาลแห่ดาวคริสต์มาส’ เทศกาลแห่งศรัทธาขึ้นในช่วงวันที่ 22-24 ธันวาคมของทุกปี ซึ่งเชื่อกันว่า ดาวเป็นสัญลักษณ์ของการเสด็จลงมาประสูติของพระเยซูบนโลกมนุษย์ จัดขึ้นเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2525 โดยมีไฮไลต์อยู่ที่ขบวนแห่ดาวทั้งทางบกและทางน้ำสุดตระการตา ส่วนใครที่ไปเที่ยวท่าแร่ในช่วงเวลาอื่นที่ไม่ตรงกับช่วงเทศกาลแห่ดาว ก็สามารถไปเยี่ยมชมสาธิตการทำดาวและเลือกซื้อดาวจากคุณลำพร เจ้าของบ้านแห่งดวงดาวบนถนนคนทำดาว (ถนนเฟื่องฟู) ที่ผลิตดาวประดับส่งทั่วประเทศได้ โดยดาวของที่นี่มีตั้งแต่ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 10 เซนติเมตร ไปจนถึง 150 เซนติเมตรเลยทีเดียว
โทรศัพท์ : 08 4401 8289
8
วัดอุภัยราชบำรุง
วัดอุภัยราชบำรุง หรือ “จั่วคั้นเยิน” ในภาษาเวียดนาม คือสถานที่ที่เชื่อมโยงสายสัมพันธ์ระหว่างไทยและเวียดนามไว้อย่างลึกซึ้ง ชื่อ “อุภัยราชบำรุง” ซึ่งมีความหมายว่า “วัดที่ได้รับการบำรุงจากพระมหากษัตริย์สองพระองค์” มีที่มาตั้งแต่สมัยที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวยังทรงผนวชและได้ศึกษาพระพุทธศาสนามหายานจนมีความสนิทสนมกับ “องฮึง” เจ้าอาวาสในขณะนั้น ความสัมพันธ์อันดีนี้สืบต่อมาจนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงรับวัดแห่งนี้ไว้ในพระบรมราชูปถัมภ์และพระราชทานนามวัดอย่างเป็นทางการ
เสน่ห์ของวัดแห่งนี้ซ่อนอยู่ในรายละเอียดทางสถาปัตยกรรมที่หาชมได้ยาก เช่น เหล็กดัดรูปกล้องถ่ายรูปโบราณพร้อมขาตั้งที่หน้าต่างของอาคารไม้เก่าแก่หนึ่งเดียวในไทย สะท้อนถึงอิทธิพลเทคโนโลยีตะวันตกที่เริ่มหลั่งไหลเข้าสู่ย่านตลาดน้อยในอดีต นอกจากนี้ภายในวัดยังมี “ฮวงซุ้ย” ที่สร้างเป็นเจดีย์ทรงถะ 5 ชั้นเพื่อเป็นสุสานประจำตระกูลโชติกสวัสดิ์ ผู้อุปถัมภ์ของวัด โดยการสร้างขึ้นในรูปแบบสถาปัตยกรรมจีนชั้นสูงเช่นนี้ก็เพื่อแสดงถึงบารมีและความกตัญญูต่อบรรพบุรุษ
ความแตกต่างของนิกายอนัมนิกายจะปรากฏชัดผ่านองค์พระประธานภายในพระอุโบสถ ที่ขนาบข้างด้วย พระอานนท์และพระมหากัสสปะ แทนที่จะเป็นพระสารีบุตรและพระโมคคัลลาอย่างวัดไทยทั่วไป พื้นวิหารยังคงประดับด้วยกระเบื้องเคลือบสีฟ้าขาวลายมังกรจากต้นยุครัตนโกสินทร์ที่ยังคงความสมบูรณ์ นอกจากนี้ต้นโพธิ์ที่อยู่บริเวณประตูทางเข้าเป็นต้นพระศรีมหาโพธิ์ที่มีอายุกว่า 150 ปี ซึ่งเป็นหน่อโพธิ์ศักดิ์สิทธิ์ที่รัฐบาลอินเดียถวายแด่รัชกาลที่ 5
เวลาเปิด-ปิด: ทุกวัน 08:00- 09:00 น., 16:00-17:00 น.
10
ศาลเจ้ากวางตุ้ง (สมาคมกว๋องสิว)
ศาลเจ้ากวางตุ้ง
(สมาคมกว๋องสิว)
ศาลเจ้ากว๋องสิวเป็นโบราณสถานที่มีอายุกว่า 150 ปี โดยสร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อเป็นศูนย์กลางของชาวจีนที่อพยพมาจากมณฑลกวางตุ้ง ปัจจุบันพื้นที่แห่งนี้ยังเป็นที่ตั้งของสมาคมกว๋องสิวแห่งประเทศไทย ซึ่งในอดีตเคยเป็นสถานที่พบปะสังสรรค์หลักของชุมชนชาวกวางตุ้งในประเทศไทย
ตัวอาคารศาลเจ้าถูกออกแบบตามสถาปัตยกรรมจีนดั้งเดิมที่เน้นความโปร่งโล่งและโอ่อ่า บริเวณทางเข้ามีจุดเด่นคือภาพวาด 8 เซียน ซึ่งตามความเชื่อของชาวกวางตุ้งจะช่วยให้ผู้มาเยือนได้รับสิริมงคลและความเจริญรุ่งเรือง
ภายในพระอุโบสถประดิษฐาน พระอวโลกิตเตศวรโพธิสัตว์ (เจ้าแม่กวนอิม) เป็นองค์ประธาน พร้อมด้วย องค์ขงจื้อ มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ และ เทพเจ้ากวนอู ในปางถือตำราพิชัยสงคราม ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการให้ความสำคัญกับวิชาความรู้และการวางแผนกลยุทธ์ นอกจากนี้ศาลเจ้ากว๋องสิวยังมีชื่อเสียงด้านศิลปะการเชิดสิงโต โดยมีความเชื่อมโยงทางวัฒนธรรมกับเครือข่ายคณะสิงโตในจังหวัดนครสวรรค์
อีกหนึ่งบทบาทสำคัญของสถานที่แห่งนี้คือด้านสาธารณกุศล โดยบริเวณด้านหลังอาคารเป็นที่ตั้งของ โรงพยาบาลกว๋องสิวมูลนิธิ ซึ่งก่อตั้งขึ้นตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อทำหน้าที่เป็นสถานพยาบาลรักษาผู้ยากไร้และผู้ที่ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย
พรที่นิยมขอ:
• ด้านการเรียนและสติปัญญา (องค์ขงจื้อ)
• ด้านความเมตตาและร่มเย็นเป็นสุข (เจ้าแม่กวนอิม)
• ด้านการงาน (เทพเจ้ากวนอู)
• ด้านสุขภาพและการทำบุญต่ออายุ (โรงพยาบาลกว๋องสิว)
เวลาเปิด-ปิด: ทุกวัน 08:00- 17:00 น.
8
ร้านนำสมัย
ร้านนำสมัย
ภายในเรือนแถว 3 คูหาที่ทำจากไม้ทั้งหลัง อายุกว่า 70 ปี ชั้นล่างเปิดโล่ง ขณะที่ชั้นบนยังคงเป็นที่อยู่อาศัย เป็นที่ตั้งของร้านโชห่วยชื่อ ‘นำสมัย’ ของแม่ทัศนา วัย 74 ปี ที่เล่าให้ฟังว่า บ้านหลังนี้ผ่านประสบการณ์มาโชกโชน หลากหลายธุรกิจ ทั้งร้านเย็บผ้า ร้านขายยา ร้านถ่ายรูป แต่ไม่ว่าจะเป็นกิจการไหน เจ้าของบ้านก็ยังคงยิ้มแย้มต้อนรับผู้มาเยือนอย่างเป็นกันเองเสมอ ขณะที่สินค้าภายในร้าน ทั้งอุปโภค บริโภค รวมถึงขนมขบเคี้ยวและไอศกรีมก็จัดวางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่ต่างอะไรกับร้านสะดวกซื้อและฉากในละครหรือภาพยนตร์ ใครได้แวะอุดหนุน นอกจากได้กระจายรายได้ให้กับคนในชุมชนแล้ว ยังได้รอยยิ้มจากแม่ทัศนาติดกระเป๋ากลับมาอีกด้วย
